Valentijnsdag 2010:
Een ideale dag om je passie, hartstocht en liefde te laten blijken voor je geliefde tweewieler.
Enkele
Megabikers besloten dus om zich niet te laten intimideren door de
vervloekte weergoden, en besprongen hun valentijnsfietsjes om sneeuw,
ijs en vrieskou te gaan trotseren in Linkhout.

06.15u (in het rustige en vredig slapende Baal)
Tuut, tuut,
tuuuuuuuut: damn, it hurts! Zouden we het lekker warme bed verlaten om
buiten de vriestemperaturen en de aankomende sneeuwbuien in te duiken?
Nee zenne, zot! Of toch, Philip verwacht me bij hem thuis binnen
anderhalf uurtje dus we zullen maar snel onze dikste winteroutfit gaan
aantrekken.

06.55u (Baal)
Hup, fietsje, hup: rijden maar! Brrrrr, toch maar frisjes aan het visje hoor.
Onderweg
richting Bekkevoort besluipt er me enkele malen een schuldgevoel
wanneer ik bij elke bakkerij een rij wachtende mannen zie staan op zoek
naar een valentijnsattentie voor hun geliefde.
Mja, we maken dat later wel nekeer goed, biken maar.

07.46u (Tesseur-Palace / Bekkevoort)
Ondanks
een eindsprintje arriveer ik uiteindelijk toch één minuutje te laat bij
Philip. Die staat dan ook al in vol ornaat aan zijn achterdeur te
wachten en zo kunnen we dus al vrij snel koers zetten richting Halen. Na
enkele minuten krijgen we op grondgebied Bekkevoort al de eerste
sneeuwvlokken van de dag voorgeschoteld, en dat zouden zeker niet de
laatste zijn vandaag.

08.23u (Rond punt in het winterachtige Halen)
Na
een sneeuwerig baanritje, en af en toe een offroad-binnenwegeltje,
arriveren we uiteindelijk 7 minuten later dan afgesproken in Halen, waar
BBB (Bijna-Birthday-Bert) ons dus al eventjes stond op te wachten.
Lieven zou oorspronkelijk ook van hieruit meerijden, maar daar besliste
zijn maag-darmstelstel alsnog anders over.

08.40u (St-Trudo zaal / Linkhout)
Aankomst
aan de St-Trudo zaal in Linkhout: start-& aankomstplaats van de
14de toertocht van Linkhout-Bike, een TT die een Megabikers-klassieker
is (en anders moet het dat zeker worden) vermits Bert rond deze periode
van het jaar steeds een rimpeltje extra mag ontvangen.
Tot onze
grote vreugde merken we nog een roodhemd op aan de inschrijving. Het
blijkt de dapperste voorzitter aller Galliërs te zijn, onze Patrick dus.

08.55u
Onze uitgeruste fietsjes worden bevrijd uit de bewaakte
fietsenparking en we gaan met z’n viertjes al grappend en grollend op
pad. De wegen liggen er inmiddels besneeuwd bij, maar echt glad is het
gelukkig niet.

08.56u
Mijn flikkerend (valentijns)lampje &
een inktmond doen mezelf weer dadelijk in het middelpunt van de spot
staan. Kwestie van de gewoontes aan te houden hé.
De organisatoren in
Linkhout breken wel met een gewoonte tijdens deze tocht: er is immers
geen Jägermeister-stand voorzien zoals vorig jaar. Ligt daar de oorzaak
van de lagere Megabikers-opkomst?

09.00u
Bij het eerste klimmetje (als we het al zo mogen noemen)
blijkt al dadelijk dat Bert duidelijk over goede benen beschikt. Terwijl
hij met sprekend gemak naar boven vliegt, probeer ik vooral mijn
toerental onder controle te houden.
Al vrij snel passeren we een
eerste splitsing, en beslissen we unaniem om het vandaag bij de
22km-route te houden. Zeker geen schande in deze omstandigheden, en
daarenboven is vandaag de après-bike minstens even belangrijk als het
biken zelf.

09.35u
Na zo’n 10 kilometer bereiken we reeds de
bevoorrading (die trouwens meer dan ok was). Ik denk dat Patrick hier
het wereldrecord
“van-je-fiets-afspringen-en-maken-dat-je-een-bekerke-soep-in-uw-handen-hebt”
moet verbroken hebben. Het zal moeilijk worden om die tijd ooit nog
scherper te stellen denk ik. De soep smaakte dan ook zalig!
Tijdens
het eerste gedeelte van de tocht kregen we vrij veel asfalt onder de
wielen geschoven, maar daar had vandaag niemand van ons problemen mee.

09.45u
Op weg voor het tweede gedeelte van deze tocht.
Opnieuw
werd er veelal gekozen voor asfaltwegen, al was het toch al beperkter
dan tijdens het eerste gedeelte. Naar het einde toe stuurden ze ons
zelfs langsheen enkele schitterende singletracks en leuke hellingkjes
die ons uitnodigden om het tempo toch eens de hoogte in te jagen. Die
uitnodiging nam Bert dan ook dadelijk aan. Dit was echt wel puur
genieten, zeker in zo’n prachtig winterdecor.

10.25u
Snel terug de kantine in, ons kidstour-tochtje zit erop, tijd voor de belangrijke zaken des levens!
Na
vijf minuten discussiëren & allerlei verhuizingen vinden we een
geschikt, en goed geurend plaatsje. Bert trakteerde ons eerst elk op een
overheerlijke Tongerlo (of was het toch Leffe? Rustig Bert, rustig!) en
daarna warmden de meeste van ons zich terug op met een warm drankje
(merci voor de traktaties Bert).
Quiz-vraag van de week: wie had er geen nood aan een warm drankje en bestelde er een tweede Tongerlo?
Gouden tip: Ikke nie!

11.15u
Tijd om de terugrit aan te vatten.
Bert
besluit om Philip en mezelf nog een stukje te vergezellen richting
Bekkevoort. Op die manier kan ik gedurende een hele tijd rustig in het
wiel zitten van het keuvelende duo. Uiteindelijk draait Bert toch terug
richting Halen, en eventjes nadien bereiken we alweer Tesseur-Palace
alwaar Philip zijn twee vrouwtjes terug in de armen kan sluiten.

11.50u
De terugreis richting Baal zou toch nog onverwacht zwaar worden.
De
sneeuwvlokken waren inmiddels al eerder watervlokken geworden en de
opspattende viezigheid toverde mij ogenblikkelijk om in een
modderduivel. Daarenboven begonnen de beentjes het nu toch ook wel wat
lastig te krijgen.

12.55u
Home sweet home!
Maar wat was het nog lastig die
laatste kilometers! Het was precies of père total ineens vanachter op
mijne fiets gesprongen was…
Uiteindelijk 100,1 kilometer op de teller en een fantastische zondagvoormiddag achter de kiezen (met dank aan de drie kompanen)!

Ps. En nee, ik heb gene millimeter moeten omrijden om aan die 100 kilometer te komen, ’t kwam perfect uit! 😉