“Tingelingeling, ’t is geen weer voor een string!”

Zondagochtend om 07.00 uur uit de veren, dat was weer een hele poos geleden.
Bovenstaande
monsterhit van Tony Cabana toverde echter meteen een grijns op mijn
gezicht, dus met volle goesting arriveerde ik rond iets voor 08.00u in
Bekkevoort.
Daar stonden Bert, Philip & (GPS) Steven al te
wachten, en weldra tekenden ook Gino, Patrick & Elias present. In
halfvolle vaart zetten we dus met 7 Megabikers koers richting Ham, waar
WTC Ham ons hopelijk een fijne & sportieve zondagvoormiddag zou gaan
aanbieden.

Ondanks de weinige reacties op het
mountainbike.be-forum bleek deze tocht toch een massa volk op de been
gebracht te hebben. Van de file aan de fietsenparking, kwamen we dus
vervolgens in een file aan de inschrijvingstafel terecht. En dat zou
niet de laatste file van de dag zijn.
Bij het terug ophalen van onze
tweewielers kwamen we nog een 8ste volgeling tegen, want ook Willy bleek
de Hamse ondergrond te lijf te willen gaan.

Patrick &
zoonlief kozen ervoor de kortere toer te rijden, en Willy vond ons tempo
na enkele kilometers iets te gezapig (hij moest ook tijdig thuis zijn)
zodat het Megabikers-pelotonnetje dus voor het grootste deel van de rit
5-koppig zou zijn.

Mijn lange inactiviteit trachtte ik te
compenseren met een witte showbusiness-achterband, maar dat mocht helaas
niet baten. Reeds na enkele kilometers begonnen de bovenbeentjes al te
schreeuwen, en was ik mijn vier metgezelen enorm dankbaar dat ze het
tempo niet te hoog legden. Het eerste deel van deze tocht was zeker niet
spectaculair, en vooral naar de bevoorrading toe was het meer dan eens
file-rijden. Een aantal wannabe’s lieten zich daarbij soms van hun
mindere kant zien, niets nieuws onder de zon… Bert zorgde voor een
hoogtepunt tijdens dit eerste deel, door twee zulke “dwazen” op hun
plaats te zetten (en daarna grandioos verkeerd te rijden smiley).

Na zo’n 25 kilometer kwamen we aan bij de bevoorrading.
Philip
zocht tevergeefs naar een banaan (om de aap uit te hangen aldus
hemzelf), maar men had hier enkel nog soep, water & suikerwafels in
de aanbieding. Geen hoogvlieger dus, maar daar zat de (onverwachte)
massa-opkomst (+1500 inschrijvingen blijkbaar) misschien voor iets
tussen?

Na wat gesmak & geprietpraat begonnen we aan het tweede deel van
deze tocht. Gino, Bert & Steven namen de kopstart, en Philip
bekommerde zich over stervende zwaan Tompie. Algauw bereikten we de
Kepkensberg, waar naar hartelust lusjes getrokken werden. Met mij ging
het van kwaad naar erger vermits het nu ook wat bergop ging, maar Philip
bleef toch trouw in de buurt.

Plots opschudding aangezien we na een afdaling drie bekende
bodybuildtypes aan de kant zagen staan. Blijkbaar had Steven nen platten
tuup, en was hij daar met bommekes aan ’t smijten in den bos. Bert
stond er al vloekend (lastig omwille van het grote aantal
technisch-klungelende-wannabe-koerskonijnen) bij, en Gino keek ernaar.

Algauw werd er tussen Bert (beu), Steven (geen vertrouwen in de
bommekes) en mezelf (zo dood als ne pier) een pact gesloten om, zodra we
de mogelijkheid hadden, via de baan terug binnen te rijden. Enkel
ijzeren Gino en ervaren Philip lieten hun volharding blijken en zetten
de tocht verder.

Steven zijn wantrouwen in de bommekes bleek terecht want 50 meter
verder was het weer prijs. Terug tevergeefs een bommeke gebruikt, en dan
uiteindelijk maar ne goeie ouwe betrouwbare binnenband gestoken.

De anderen waren inmiddels al een eindje verderop, dus zocht ik samen
met mijne levende GPS samen de kortste route richting ne goeie &
verdiende Duvel.
Al kruipend (mijn schuld, want de Steven z’n
beentjes waren nog nie moe denk ‘k) bereikten we na 36 kilometerkes
terug de startplaats. Bert bleek al een tijdje binnen te zijn, en de
volharders Gino & Philip kwamen ongeveer samen met ons toe.
Blijkbaar waren de laatste kilometers nog mooi geweest, maar voor mij
was het in elk geval meer dan voldoende vandaag.

2×2 warme Duvelkes, en 3×1 warme Westmalle’s later was het alweer
tijd om de terugrit aan te vatten. Philip trakteerde ons buiten echter
nog op een ongezien & merkwaardig afspuitstand-incident. Vanwege de
vrees voor strafrechterlijke vervolging gaan we hier niet verder op in. smiley

Op het deuntje van het nieuwe Megabikers-tingelingeling-clublied
keerde ik moe maar voldaan terug huiswaarts. ’t deed nog nekeer deugd!

Tompie