Ikke deze morgend met veel moed en goesting naar ginder gebold en
ingeschreven voor de 85 die er ook nog 65 zouden kunnen worden. smiley

Aan
het vertrek stonden dus al de patron met zijn opvolger en de twee
pascallen, de eerte drie gingen voor de 25 en de laatste zou de 45 voor
zijn rekening nemen.

De splitsing biedt zich onmiddelijk aan en
den deze dus alleen op pad. Het parcours ging zoals we daar gewoon zijn
op en af (meer op als af leek mij smiley
). Na een kleine 8km kwam er de splitsing 65 of 85, de meeste draaiden
65 op en ik dacht gauw de 85 opdraaien en genieten van al het moois dat
nog gaat komen. Een tijdje alleen gereden en zowel voor als achter mij
niks te zien of te horen.
Plots na een km of 15 voel ik een sluipmoordenaar achter mij, ik kijk om en merk het gevreesde blauw-oranje reevaxmonster op.
Racing
pépé komt even langs om te babbelen, ik voel op dat moment al de eerste
probleemkes de kop op steken van de aanhoudende racekak die me al de
ganse week op de pot had gehouden. smiley

Pépé
blijft bij mij en zo tateren we tot aan bv1. Na het toch wel lekkere
drankje en mijn geliefkoosde stuk banaan is het hek van de dam en
protesteren mijn darmen helemaal. We rijden dan nog samen verder door
langs tienbunderbos en komen zo in rillaar langs de autosnelweg waar er
nog een splitsing 65km en 85km zich aanbiedt.
Ik laat pépé voor de extra 85 lus gaan en kies noodgedwongen voor de 65. smiley
Ik
kom via via aan de voet van de konijntjesberg waar ik een
onfortuinlijke biker help met zijn ketting en dan in omgekeerde richting
deze klim een keer of drie op en af moet.
Op mijn eigen tempo ging alles al iets beter maar da konijntje bleef maar aan mijn darmkes knagen. smiley

Zo
kom ik aan de tweede bv die net voor langdorp aan de brug ligt. Ik heb
nog maar net mijn drankske en mijn stukske cake vast en racing pépé komt
er ook al aan. Even gevraagd naar de nog af te leggen afstand en dat
blijkt nog zo’n 43km te zijn. Ik zie dat echter niet meer zitten maar
weiger om nu al de handdoek te gooien en rij in het wiel van pépé door
naar de bosberg. Er komen ons (euh mij) een paar gekende van pépé
voorbij en ik zie die mannen de klim opstuiven (de eerste klim van de
chrono) en dat is het laatste wat ik van die mannen gezien heb.
Ik
rij dan maar alleen en op een toeristen tempo naar de bosberg waar er
een heel mooi op en af parcour is aangelegd (nog beschoten door de
fotograaf smiley
). Nadien nog eens op en af om dan aan de spoorweg uit te komen waar ik
zoveel krampen krijg dat ik beslis om over de baan terug te rijden smiley
. Met een geweldige baan snelheid van 12km/u kom ik terug in langdorp
waar het al terug iets beter gaat en ik rij daar dan weer terug offroad
en zo mijn eigen parcous uitstippelend kom ik terug in aarschot. Waarom
doe ik dat smileysmiley .

De
rit naar huis heb ik dan ook maar offroad aangepakt door terug het
begin van de 85km te rijden tot in rillaar waar ik over de weg en het
laatste stuk van ons vast parcour thuis ben aangekomen maar niet met de
verhoopte 100+.

75km en een gem van juist 18.

Volgende week houffa maar als toeschouwer smiley
Marathon van diest, kzal wreed moeten verbeteren of ik zal de watjes versie moeten rijden denk ik