Blog Image

MTBC@Bekkevoort

Karting + TT Scherpenheuvel 27/11/2011

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 20:03:07

Lang geleden weeral, dus komen we maar meteen op de proppen met dubbel sportief nieuws.

Op
zaterdagavond werd immers het clubkampioenschap karting gehouden bij de
Extreme Kart in Herselt. Het werd een leuk, spannend en incidentrijk
(spookrijder) spektakel met volgend eindresultaat:

– Goud: Cossiekiller (aka Gino ofwel Kartkiller)
– Zilver: Bert
– Brons: Bjorn

Uw verslaggever tekende nog protest aan wegens gesaboteerde motor,
maar die klacht werd door de uiterst strenge jury verworpen. Desondanks
behaalde ik toch een knappe vierde plaats, net naast het podium dus (dat
er slechts vier racende clubleden waren doet hier weinig ter zake). Het
was in ieder geval een zeer geslaagde avond.

Dan maar terug naar ons vertrouwd terrein, het mountainbiken.

Na de leuke zaterdagavond was de zin om zondagochtend vroeg op te
staan allerminst aanwezig. De drang naar het après-OB-festijn (+
aangekondigde traktatie van Geoffe) kregen me toch zover om af te zakken
naar Den Egger in Scherpenheuvel. Dat was dit jaar immers de
startplaats van de toertocht ingericht door MTBC Messelbroek.

Rond iets voor half negen arriveerde ik met de Tompie-tuut-tuut in
Scharphill-City. Enkele minuten later botste ik in mijn zoektocht naar
de inschrijvingstafel op drie collega-groenhemden, nl. Gino, Bert &
Lieve. Na een bijna frontale aanrijding met enkele tegenliggers (ditmaal
waren wij de spookrijders), en een zeer vlotte inschrijving, gingen we
rond twintig voor negen van start. Ons viertal besloot al snel dat de
middellange afstand wel zou volstaan vandaag.

Vanuit Scherpenheuvel ging het in gestrekte draf richting Zichemse
Maagdentoren. Van daaruit volgden we de Demer richting Testelt, en werd
het tempo serieus de hoogte in gejaagd. Bij de spooroverweg in Testelt
werd duidelijk wie “de durver”, “de volger” en de twee “grijze
schaapjes” van ons viertal waren. De twee grijze schaapjes verloren daar
in elk geval een vijftal minuten op de durver en de volger. (wegens
eventuele gerechtelijke vervolging gaan we hier niet verder op in)

We zouden elkaar terugzien in het Testeltse gehucht “Ter Hoeve”. Gino
had daar immers ook al de bandenkiller uitgehangen, toch echt ne
gevaarlijke kerel eigenlijk. Tot mijn grote, maar blijde, verbazing
kwamen we op dat punt ook Pascal en (een raar ogende) Steven tegen. Met
z’n zessen reden we dus verder richting Rode Berg. Daar ging het goed op
en af en besloot Bert om zijn duivels te ontbinden, met een zwoegende
Tompie in z’n wiel.

De bevoorrading aan basisschool ’t Steltje (daar waar Tompie vele
jaartjes achter de meisjes aan gelopen heeft) kwam dus perfect op tijd
om even te bekomen. Na de soep, koek en banaan (wat een combinatie
eigenlijk) werd er koers gezet richting “de mast van Testelt”. Na een
kort maar krachtig klimmetje kregen we nog het mooie afdalingkje naar de
spoorweg toe voor de wielen geschoven.

Op weg richting Messelbroek lieten we de Demer letterlijk rechts
liggen, en vervolgden we de 25km-route. Via Keiberg/Zichem kwamen we al
vrij snel aan het laatste, maar door de felle tegenwind misschien wel
zwaarste stukje van deze tocht: het dwars door het openveld-stuk
richting Diestersteenweg. Hier speelde Lieven voor supersterke
meesterknecht door ons mooi op sleeptouw te nemen, sterk nummer!

Net voor de aankomst kwamen we nog junior Van Der Weyden tegen, die
samen met zijne peter en vaderlief onderweg was. Acht clubleden geteld
dus, en misschien waren er zelfs meer?

Terwijl Elias, Patrick en
Tompie de auto opzochten, mochten Bert, Lieven, Gino, Steven &
Pascal zich nog eens goed uitleven in een gevecht tegen de wind op weg
naar den OB. Steven en Pascal kwamen onderweg zelfs blijkbaar nog in
aanvaring met een agressieve autobestuurder.

Een uitgebreide après-ervaring later was het weer tijd om huiswaarts
te keren. Het was zeker geen onvergetelijke tocht, maar het samenzijn
(en ’t daarbijhorende gezever) maakte er toch weer een fijne
zondagvoormiddag van!



TT Deurne 01/05/2011

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 20:02:12

Aan keuze geen gebrek op deze Dag van de Arbeid:
– de tv-uitzending omtrent de zaligverklaring van Paus Johannes Paulus II;
– de opening van het bedevaartseizoen in Scherpenheuvel;
– de zondagochtend-eucharistieviering in Baal-Dorp;
– de 16e Bike fun toertocht met start aan het heilige voetbalveld te Deurne.

Voor de gelovige groenhemden onder ons was dit een uiterst moeilijke
keuze, maar uiteindelijk kozen maar liefst 13 apostelen om naar Deurne
af te zakken.
Ikzelf achtervolgde de pausmobiel van Patrick &
Elias tot in Deurne, en onderweg flitsten we de heilige drievuldigheid
Steven, Tim & Pascal op hun fietsjes voorbij. Ginder aangekomen
bleek dat Chayenn en haar hemelse vader Philip reeds aan hun tocht
begonnen waren. Verder tekenden ook Lieven, Bert, Born, Gino (+ kameraad
Bart) present.

De inschrijving verliep voor de meeste onder ons bijzonder vlot. Bert
en mezelf beleefden een primeur nadat bleek dat we voor het eerst in
ons leven de snelste rij gekozen hadden. Even werden we hierbij als
Judassen aanzien, maar dit geheel onterecht.

Na wat traditioneel zondagochtend-gezever gingen we onder een
stralend blauwe hemel van start. Teveel gezever blijkbaar want reeds bij
de eerste afslag werd de pijl te laat opgemerkt, iets wat nog vaker zou
gebeuren tijdens deze tocht.
Ook de eerste splitsing kwam er al vrij
snel aan, en dus waren dappere krijger Elias & vaderlief Patrick de
eersten die de groene processie verlieten. Ook snelheidsduivel Bert was
al vrij snel uit ons zicht verdwenen, hij ging solo op pad voor de
langste afstand (65km).

Ik dacht dat het tempo in het inmiddels uitgedunde groepje nog vrij
hoog lag, maar als ik sommige mede-bikers zag voorbij zoeven – kreeg ik
soms toch mijn bedenkingen hierbij. Ons groepje bleef ondertussen maar
uitdunnen (tandwiel-problemen Born, keuze andere afstanden), en zelf
begon ik last te krijgen van mijn heidense knie.

Net na de
passage van de Wallen rond Diest een moment van opflakkering bij het
zien van dappere krijgster Chayenn & haar persoonlijke assistenten
Philip & Lieven. Het was knap om zien hoe Chayenn genoot van deze
rit en bovendien was ze blijkbaar op elke klim opgereden (papa
natuurlijk ook zo “fier als ne gieter”).

Geen gebroken brood en bekers wijn (jammer genoeg) aan de
bevoorrading, maar wel voldoende drank & etenswaren om terug op
krachten te komen. Inmiddels was de groene brigade grotendeels terug
samengekomen, en konden we dus met z’n allen terug op pad gaan voor het
resterende deel van de tocht.

Helaas pindakaas, bij het
opspringen na de bevoorrading merkte ik dadelijk dat ik met “nen
platten” zat. Even probeerde ik nog de ongelovige Thomas te spelen
(misschien waren het toch de beentjes, want we zaten dadelijk op een
stevige klim), maar niet dus…
Gelukkig was barmhartige Samaritaan
Born in de buurt (zelf dus ook regelmatig vloekend op zijn tandwielen),
en bleef hij wachten terwijl ik (al klungelend) mijn binnenband aan het
vervangen was.

We kozen er dan maar voor om zo snel mogelijk koers te zetten
richting heilige tapkraan, en dat kostte mij eerlijk gezegd nog enorm
veel moeite (knie, beentjes, half opgepompte achterband).

Het slot van deze zondagvoormiddag verliep een pak eenvoudiger.
Gewoon een pak bonnetjes kopen, uw voeten onder tafel placeren, van
hemels gerstennat genieten en… zeveren (weeral)!
Nog even
opschudding toen broeder Steven zijn gerstennat wel iets te hevig wou
binnengieten (en hierdoor enorm “braggelde”), maar uiteindelijk nam ik
vredig afscheid & keerde voldaan huiswaarts.

Toch weer een leuke zondagvoormiddag achter de kiezen, die een mooi plaatsje verdient in de Megabikers-bijbel.



TT Lommel 05/12/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:59:31

ikke aanwezig aan de winkel, gewacht tot iets na 8 uur maar geen andere megawatjes gezien.

ik dan maar even nagedacht en tot de vaststelling gekomen dat, door de
regen, weerde en aarschot er nekeer vettig zouden kunnen bijliggen.

ikke dan maar mijn geluk gaan beproeven in lommel want daar was er ook nog eentje en daar zou het beter zijn.

Hup opweg naar ginder.

Een klein uurtje bollen en daar aangekomen zag ik geen bikers, euh is da
hier wel? is da afgelast? nee daar hangt een fietspromo vlag, dus toch .

volle moed uitgepakt en mijn drie eurootjes gaan betalen.

niet koud maar heel veel natte en glibberige wegen. Den deze had zijn
watjes-spatbord opgezet en dat bleek de juiste beslissing te zijn want
onderweg zijn er veel poepjes bevroren. De ondergrond was zoals verwacht
ijs, ijswater, modderstrookjes en mooie onbereden sneeuwpaden.

door het ijswater bolde het vlot maar ik had algauw maar 1 versnelling
meer (ik heb toch geen singlespeed ) door al dat ijs dat bleef plakken
waren al mijn andere tandwieltjes verdwenen. Gelukkig had je ook maar 1
versnellingske nodig. Af en toe een
bunnyhopke om het ijs er wat af te springen en dan zag ik weer even mijn
andere tandjes.

De modder bolde ook vlot omdat het eerder zwart water was maar af en toe
was er wel een klein plaske van een halve meter diep en das wel effekes
verschieten.

De sneeuw das andere koek, als er daar nog geen sporen zijn en ge hebt daar nog zo’n 15cm liggen das stoempen geblazen .

Jaja in lommel was het nog mooi om naar de sneeuw te kijken, niet om in te rijden

Na 14 km bossen in lommel en luyksgestel de bv en net daarvoor was ik
even aan het dromen en heb dan waarschijnlijk de enige steen in gans
lommel gevonden onder de sneeuw , zwieperdezwiep en hopla voetje uit het
pedaal (oei da ga ni
schoentjes blijkbaar vast gevroren aan mijn pedaaltje door het vele
ijswater ) boem patat op mijn knie en die steen was harder dan mijn knie
. Ik zag alle kleuren van de regenboog, het zweet brak mij uit en zag
engeltjes, ik dacht even dat ik in de hemel terecht was gekomen. Maar
die droom was snel voorbij als ik nog twee lelijkaards zag voorbij
fietsen.

De bv dan, lekkere vuurtjes, lekkere soep, vers gebakken spek met een
boterhammeke en ook de nodige sportdrank, fruit en koeken. Ni te lang
blijven, knietje begint stijf aan te voelen en das ni goe.

het gaat nog eventjes slecht maar dan moet het beter worden ging daar het woord.

Volgens wat ik hoorde aan de bv nog geen 50 inschrijvingen

maar de driekamp bleef gewoon verder gaan nl. kunstschaatsen, modderdabben en sneeuwglijden/rijden.

Na 28km terug aan het mooie sportcomplex “de souverein” en daar dan maar
gaan zoeken achter een afspuitstand die blijkbaar niet was komen
opdagen. De bewaakte fietsparking die s’morgens aanwezig was die was
blijkbaar ook al opgedoekt.

Dan maar mijn verschrikkelijke ijs/modder,sneeuwmanfiets zo in de auto gestoken en de terugrit naar bekkevoort aangevat.

de beentjes zijn niet moe maar de armen die hebben het toch zwaar te
verduren gehad door het vele bijsturen om ni op de bek te gaan.

ik denk om af en toe nog eens aan die kant te gaan rijden maar dan wel
in de zomer, dan heb ik meer tijd om rond te kijken in zo’n mooie
streek.



TT Rotselaar 21/11/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:58:50

Na het verzopen wapenstilstand-weekend, waarin vele fietsen op stal
bleven, was het terug tijd voor een voormiddagje MTB-plezier. Op
zaterdag waren er reeds enkele Megabikers de beentjes gaan strekken in
Paal, en deze zondagvoormiddag zou de omgeving van Rotselaar het
strijdtoneel vormen.

Tijdens mijn warming-up baankilometertjes onderweg richting het meer
van Rotselaar werd al meteen duidelijk dat de rechterknie nog steeds
niet de oude is. Vooral de lokroep naar een uitgebreide après-bike in
sporthal “De Meander” deden me besluiten om toch maar niet dadelijk
terug huiswaarts te keren.

In volgorde van verschijning tekende volgende drinkebroeders eveneens
present: Philip, Geoffe, Patrick en Elias. Met dit weliswaar klein,
maar ultrafijn groepje gingen we dus van start. Ons toptalent in wording
Elias nam de eerste kilometers volledig voor zijn rekening, zodat de 4
grotere kinderen keuvelend in het wiel konden hangen. Nadat senior en
junior de splitsing van de kidstour namen, bleven we dus met drie
roodhemdjes over.

Ondanks de regen van de afgelopen tijd, was hier tot onze verbazing
amper iets van te merken onderweg. De al bij al goede ondergrond, de
vlakke aanloop, en de rustige startsnelheid zouden normaal gezien ideaal
moeten geweest zijn voor mijn ongetrainde beentjes, maar niets bleek
minder waar. Bij het minste hellingkje of lichte versnelling zag ik de
kont van m’n twee metgezellen steeds kleiner en kleiner worden & was
het puffen geblazen.

Aan de splitsing was de keuze voor de kortere route (28km) dus snel
gemaakt. Philip zou mij hierbij verder vergezellen aangezien hij tijdig
moest thuis zijn om zijn tenniskampioene te gaan aanmoedigen. Geoffe
staat bekend als kilometervreter, dus hij ging natuurlijk voor de volle
pot vandaag.

De bevoorrading bevond zich gewoontegetrouw onderaan de Middelberg in
Wezemaal. Net voor we aan de lunch mochten beginnen, was het nog wel
eventjes zwoegend genieten op een vrij stevige klim. En ook de
technische kwaliteiten mochten even geshowd worden tijdens twee
modderige afdalingen.

De bevoorrading zelf was overigens perfect in orde gebracht door de
Rotselaarse mountainbikevrienden. Keuze genoeg, en daarbovenop nog een
lekker soepke bij deze koudere temperaturen: meer moet dat niet zijn.

Om zeker tijdig terug binnen te zijn, opteerden we om vanaf de
bevoorrading toch ook maar de kidstour te volgen. Na wat verkeerd rijden
in het gezelschap van nen “Ollander”, en na een gratis cursus
aquariumtechnieken door dierenvriend Philip, kwamen we dus (na 25km) al
rond half elf terug toe aan de sporthal.

De ruime sporthal was dus nog vrij leeg, zodat we tafelnummer 1 op ons palmares konden schrijven.
Algauw schoven ook Patrick en Elias (al gewassen en gestreken) ook hun beentjes onder de tafel.
Een
dik uurtje later (Philip had de plaats van delict toen al eventjes
verlaten) kwam ook Geoffe zijn dorst lessen. Blijkbaar had zijn bar-end
onderweg nog een gevecht verloren met een omheining.

De eindeloze
tombola-trekking leverde niets op, maar zoals we allen weten: ongeluk
in het spel, is geluk in de liefde (kuch, kuch, ahum, ahuuum).

Na een helse zoektocht naar m’n fiets in de bewaakte fietsenstalling
(ze hadden hem verzet, dus ’t lag niet helemaal aan de pintjes) was het
dus weer tijd geworden om de terugrit aan te vatten. Wonder boven wonder
was de kniepijn bijna verdwenen tijdens deze reuze-slalom huiswaarts,
hééééél bizar…

Enfin, beetje gefietst & een beetje sociaal gedaan dus zeker weer een prima zondagvoormiddag achter de kiezen.

Tompie



TT Ham 07/11/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:56:21

“Tingelingeling, ’t is geen weer voor een string!”

Zondagochtend om 07.00 uur uit de veren, dat was weer een hele poos geleden.
Bovenstaande
monsterhit van Tony Cabana toverde echter meteen een grijns op mijn
gezicht, dus met volle goesting arriveerde ik rond iets voor 08.00u in
Bekkevoort.
Daar stonden Bert, Philip & (GPS) Steven al te
wachten, en weldra tekenden ook Gino, Patrick & Elias present. In
halfvolle vaart zetten we dus met 7 Megabikers koers richting Ham, waar
WTC Ham ons hopelijk een fijne & sportieve zondagvoormiddag zou gaan
aanbieden.

Ondanks de weinige reacties op het
mountainbike.be-forum bleek deze tocht toch een massa volk op de been
gebracht te hebben. Van de file aan de fietsenparking, kwamen we dus
vervolgens in een file aan de inschrijvingstafel terecht. En dat zou
niet de laatste file van de dag zijn.
Bij het terug ophalen van onze
tweewielers kwamen we nog een 8ste volgeling tegen, want ook Willy bleek
de Hamse ondergrond te lijf te willen gaan.

Patrick &
zoonlief kozen ervoor de kortere toer te rijden, en Willy vond ons tempo
na enkele kilometers iets te gezapig (hij moest ook tijdig thuis zijn)
zodat het Megabikers-pelotonnetje dus voor het grootste deel van de rit
5-koppig zou zijn.

Mijn lange inactiviteit trachtte ik te
compenseren met een witte showbusiness-achterband, maar dat mocht helaas
niet baten. Reeds na enkele kilometers begonnen de bovenbeentjes al te
schreeuwen, en was ik mijn vier metgezelen enorm dankbaar dat ze het
tempo niet te hoog legden. Het eerste deel van deze tocht was zeker niet
spectaculair, en vooral naar de bevoorrading toe was het meer dan eens
file-rijden. Een aantal wannabe’s lieten zich daarbij soms van hun
mindere kant zien, niets nieuws onder de zon… Bert zorgde voor een
hoogtepunt tijdens dit eerste deel, door twee zulke “dwazen” op hun
plaats te zetten (en daarna grandioos verkeerd te rijden smiley).

Na zo’n 25 kilometer kwamen we aan bij de bevoorrading.
Philip
zocht tevergeefs naar een banaan (om de aap uit te hangen aldus
hemzelf), maar men had hier enkel nog soep, water & suikerwafels in
de aanbieding. Geen hoogvlieger dus, maar daar zat de (onverwachte)
massa-opkomst (+1500 inschrijvingen blijkbaar) misschien voor iets
tussen?

Na wat gesmak & geprietpraat begonnen we aan het tweede deel van
deze tocht. Gino, Bert & Steven namen de kopstart, en Philip
bekommerde zich over stervende zwaan Tompie. Algauw bereikten we de
Kepkensberg, waar naar hartelust lusjes getrokken werden. Met mij ging
het van kwaad naar erger vermits het nu ook wat bergop ging, maar Philip
bleef toch trouw in de buurt.

Plots opschudding aangezien we na een afdaling drie bekende
bodybuildtypes aan de kant zagen staan. Blijkbaar had Steven nen platten
tuup, en was hij daar met bommekes aan ’t smijten in den bos. Bert
stond er al vloekend (lastig omwille van het grote aantal
technisch-klungelende-wannabe-koerskonijnen) bij, en Gino keek ernaar.

Algauw werd er tussen Bert (beu), Steven (geen vertrouwen in de
bommekes) en mezelf (zo dood als ne pier) een pact gesloten om, zodra we
de mogelijkheid hadden, via de baan terug binnen te rijden. Enkel
ijzeren Gino en ervaren Philip lieten hun volharding blijken en zetten
de tocht verder.

Steven zijn wantrouwen in de bommekes bleek terecht want 50 meter
verder was het weer prijs. Terug tevergeefs een bommeke gebruikt, en dan
uiteindelijk maar ne goeie ouwe betrouwbare binnenband gestoken.

De anderen waren inmiddels al een eindje verderop, dus zocht ik samen
met mijne levende GPS samen de kortste route richting ne goeie &
verdiende Duvel.
Al kruipend (mijn schuld, want de Steven z’n
beentjes waren nog nie moe denk ‘k) bereikten we na 36 kilometerkes
terug de startplaats. Bert bleek al een tijdje binnen te zijn, en de
volharders Gino & Philip kwamen ongeveer samen met ons toe.
Blijkbaar waren de laatste kilometers nog mooi geweest, maar voor mij
was het in elk geval meer dan voldoende vandaag.

2×2 warme Duvelkes, en 3×1 warme Westmalle’s later was het alweer
tijd om de terugrit aan te vatten. Philip trakteerde ons buiten echter
nog op een ongezien & merkwaardig afspuitstand-incident. Vanwege de
vrees voor strafrechterlijke vervolging gaan we hier niet verder op in. smiley

Op het deuntje van het nieuwe Megabikers-tingelingeling-clublied
keerde ik moe maar voldaan terug huiswaarts. ’t deed nog nekeer deugd!

Tompie



TT Lummen 10/10/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:53:55

mooie tocht gereden. smiley
deze morgend nogal fris aan de vis maar het zonnetje was al van de
partij en dat beloofde om me op te warmen tegen ik in lummen zou
aankomen. smiley

In halen lieven opgepikt en samen verder naar lummen. Daar aangekomen werd het al duidelijk dat er veel volk ging zijn smiley
. Na aangeschoven te hebben om onze eurootjes in de spaarpot van de
alertbikers te deponeren was het begin ook al aanschuiven geblazen. smiley
Er was niks te bespeuren en toch ging het zoals naar de zee rijden, dan
weer snel en dan weer tergend traag kruipen, maar niks van aantrekken,
de zon schijnt en we zijn weer aan het fietsen.

Na een 10 tal km’kes hing er plotseling iets rood in mijn wiel smiley , de willy, die was bij hem thuis het parcours opgereden en kon ons zo vervoegen.

Dat duurde echter niet lang want wij waren aan het cruisen en hij liet ons dan maar achter.

Aan de bv waren er nog meer roodhemden te bezichtigen nl. gpsteven, pascal, xaveer en willy.

Daar een banaantje genuttigd een ook een soepke (beter afgebleven smiley, nog een paar keer gegeten onderweg )

Vanaf de bv was het nog 17km die we allemaal samen hebben afgemaald.

Mijn moteurke draaide eindelijk warm en het was dus tijd voor een
bommetje (heel kleintje). het ging bijzonder goed tot we langs het water
moesten rijden, daar kwamen natuurlijk de koerskonijnen me allemaal
terug voorbij en moest ik achteraan aansluiten. Dan nog zo’n schijtstuk
langs de snelweg en mijn goesting was weer door. smiley

Na het oversteken van de e313 was er terug een tof stuk door het bos
waar we nog even de gaatjes hebben gedicht zodat we allemaal zogoed als
samen zijn aangekomen in lummen.

Nog ne straffe ice tea of twee gedronken en dan de terugweg aangevat.

Ik had een uur in mijn gedacht, xaveer zei dat ik op een half uur thuis
zou zijn ( grapjas ). Ik moest het dus maar eens proberen en het is me
in 50 minuten gelukt smiley .

Een goei 80km in de beentjes, Aan het einde van de tocht 19.5 gem. bij thuiskomst 21.3 gem. smiley
maar daar zal de rugwind wel voor iets tussen gezeten hebben smiley

Nu genieten van de sport op tv, is iets minder vermoeiend. smiley



TT Aarschot 22/08/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:51:07

Ikke deze morgend met veel moed en goesting naar ginder gebold en
ingeschreven voor de 85 die er ook nog 65 zouden kunnen worden. smiley

Aan
het vertrek stonden dus al de patron met zijn opvolger en de twee
pascallen, de eerte drie gingen voor de 25 en de laatste zou de 45 voor
zijn rekening nemen.

De splitsing biedt zich onmiddelijk aan en
den deze dus alleen op pad. Het parcours ging zoals we daar gewoon zijn
op en af (meer op als af leek mij smiley
). Na een kleine 8km kwam er de splitsing 65 of 85, de meeste draaiden
65 op en ik dacht gauw de 85 opdraaien en genieten van al het moois dat
nog gaat komen. Een tijdje alleen gereden en zowel voor als achter mij
niks te zien of te horen.
Plots na een km of 15 voel ik een sluipmoordenaar achter mij, ik kijk om en merk het gevreesde blauw-oranje reevaxmonster op.
Racing
pépé komt even langs om te babbelen, ik voel op dat moment al de eerste
probleemkes de kop op steken van de aanhoudende racekak die me al de
ganse week op de pot had gehouden. smiley

Pépé
blijft bij mij en zo tateren we tot aan bv1. Na het toch wel lekkere
drankje en mijn geliefkoosde stuk banaan is het hek van de dam en
protesteren mijn darmen helemaal. We rijden dan nog samen verder door
langs tienbunderbos en komen zo in rillaar langs de autosnelweg waar er
nog een splitsing 65km en 85km zich aanbiedt.
Ik laat pépé voor de extra 85 lus gaan en kies noodgedwongen voor de 65. smiley
Ik
kom via via aan de voet van de konijntjesberg waar ik een
onfortuinlijke biker help met zijn ketting en dan in omgekeerde richting
deze klim een keer of drie op en af moet.
Op mijn eigen tempo ging alles al iets beter maar da konijntje bleef maar aan mijn darmkes knagen. smiley

Zo
kom ik aan de tweede bv die net voor langdorp aan de brug ligt. Ik heb
nog maar net mijn drankske en mijn stukske cake vast en racing pépé komt
er ook al aan. Even gevraagd naar de nog af te leggen afstand en dat
blijkt nog zo’n 43km te zijn. Ik zie dat echter niet meer zitten maar
weiger om nu al de handdoek te gooien en rij in het wiel van pépé door
naar de bosberg. Er komen ons (euh mij) een paar gekende van pépé
voorbij en ik zie die mannen de klim opstuiven (de eerste klim van de
chrono) en dat is het laatste wat ik van die mannen gezien heb.
Ik
rij dan maar alleen en op een toeristen tempo naar de bosberg waar er
een heel mooi op en af parcour is aangelegd (nog beschoten door de
fotograaf smiley
). Nadien nog eens op en af om dan aan de spoorweg uit te komen waar ik
zoveel krampen krijg dat ik beslis om over de baan terug te rijden smiley
. Met een geweldige baan snelheid van 12km/u kom ik terug in langdorp
waar het al terug iets beter gaat en ik rij daar dan weer terug offroad
en zo mijn eigen parcous uitstippelend kom ik terug in aarschot. Waarom
doe ik dat smileysmiley .

De
rit naar huis heb ik dan ook maar offroad aangepakt door terug het
begin van de 85km te rijden tot in rillaar waar ik over de weg en het
laatste stuk van ons vast parcour thuis ben aangekomen maar niet met de
verhoopte 100+.

75km en een gem van juist 18.

Volgende week houffa maar als toeschouwer smiley
Marathon van diest, kzal wreed moeten verbeteren of ik zal de watjes versie moeten rijden denk ik



TT Schaffen 21/2/2010

Toertochten Posted on 17 Jan, 2012 19:50:24

Gezien een groot deel van de Megabikers aan sluiktrainingen
op de weg doet en ik tijdig moest thuis zijn, zondag besloten om toch maar met
de wagen en niet met de fiets naar de TT te Schaffen te rijden. Rond 8u02
passeerde ik bij Xaveer waar geen enkele Megabiker te bespeuren was.

Eenmaal aangekomen te Schaffen werden we via een modderweggetje
naar de parking begeleid. Toen ik vertrok dacht ik nog dat het na de TT
moeilijk ging worden om er weg te geraken want de staat van de modderpaadje
beterde er niet op.

Bij de inschrijving was er meer volk dan verwacht en met
veel goesting vertrok ik voor de 50km. Een paar km onderweg merkte ik dat het
zeker geen topdag ging worden, met koorts en een verkoudheid blijft een normale
mens dan ook in zijn bed liggen. Tegen beter weten in nam ik in ’t begin toch
maar telkens de extra luskes van de 50km mee, maar de motor bleef maar in ’t
rood gaan en ’t was happen naar adem. Vanaf km 15 maar besloten om het iets
rustiger aan te doen en op ’t gemakske de TT uit te rijden. Qua parcours was
dit zeker geen hoogstaande TT want hoe verder we vorderden hoe meer er bijna
uitsluitende het vaste BLOSO-parcour werd gevolgd.

Net voor de bevoorrading was ’t op een modderhelling gedaan
met fietsen vermist het treintje voor mij besliste er een plaatselijke
wandeling van te maken.

Eens aan de bevoorrading (met een Aquarius-promoteam en voor
de rest meer dan genoeg) onze patron tegengekomen die voor eerst in 2010 zijn
zinnen had gezet op de 40 km
… “training voor de 1ste mei” . Vanaf de bevoorrading samen met de
patron gereden op bijna uitsluitend het vaste BLOSO-parcour. Af en toe nog een
bommeke geplaatst als er dan toch eens een schoon stukske in het parcours zat.

Terug bij de aankomst beslisten we het afspuiten te laten
voor wat het was en ons te goed te doen aan een donkere Tongerlo. Eens die
binnen was, het fietske gaan halen in de bewaakte fieststalling en terug naar
de wagen. Daar bleek dat de voorzitter maar enkele wagens van mij af stond op
de parking en we elkaar dus net gemist hadden bij ’t vertrek.

Conclusie: weer content dat we nog eens op de fiets zaten (zij
het wel met een kloten verkouwdheid) maar om volgend jaar terug te keren??? Als
er volgend jaar iets anders in de buurt is, ga ik daar op af.



Next »